การศึกษาความหลากหลายทางชีวภาพมีเป็นปัจจัย 4 ที่สำคัญต่อการดำรงชีวิตของมวลมนุษยชาติและการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืนอยู่เคียงคู่กับสังคมไทยมาช้านาน แต่การคำนึงถึงเรื่องการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืนยังมีการตระหนักถึงน้อยมาก เพราะการสื่อความหมายด้านการอนุรักษ์ยังไม่ชัดเจนให้กับคนทุกระดับ คนที่มีรายได้ปานกลางและรายได้น้อยยังคงใช้ทรัพยากรป่าไม้พรรณพืชป่าในการดำรงชีพ ซึ่งแตกต่างไปจากสังคมเมือง ดังนั้นหากไม่มีการถ่ายทอดองค์ความรู้ด้านการอนุรักษ์และการใช้ประโยชน์อย่างยั่งยืน ทรัพยากรความหลากหลายทางชีวภาพโดยเฉพาะพรรณพืชพื้นเมืองที่นำมาใช้ประโยชน์อาจหมดหรือสูญพันธุ์ไปจากประเทศไทยและจากโลกนี้